ស្លុង
( គុ. ឬ កិ. វិ. ) ដែលជិតឥតមានស្នាម, ឥតមានលេច : ជិតស្លុង ។ ត្រង់, មូល, លឿនឥតមានងាកបែរ, ឥតមានល្អៀង : ផ្លូវត្រង់ស្លុង, មូលស្លុង; លឿនស្លុង ។ ដែលចុះចិត្តស៊ប់ : ជឿស្លុង, ចុះចិត្តស្លុង ។ ដែលសំដៅឆ្ពោះត្រង់, តម្រង់ដាក់ : ដើមស្លុងមករក ។ល។