ស្វស្ដិក
ស្វ័ស-ស្តិ-កៈ សំ. ( ន. ) (ស្វស្តិក) សុភព័ស្តុ, សុភមង្គល, មង្គលសួស្ដី, ស្រីសួស្ដី; ផ្លូវបែកបួន; គំនូសជើងក្អែកមានកែង ។ គ្រឿងសម្គាល់មួយប្រភេទមានសណ្ឋានខ្វែងបួនជ្រុង ប៉ែកខាងចុងសណ្ឋានជាកែងស្មើភាគគ្នាទាំងបួន卍សម្រាប់អ្នកប្រទេសឥណ្ឌាពួកខ្លះប្រើជាសញ្ញាតាមដោយសន្មតិ... (សម័យសព្វថ្ងៃនេះ ស្វស្តិកៈ ផ្សាយពេញលោក) ។ ស្វស្តិកៈ