ស្វាគត
--គៈតៈ ឬ --គត់ សំ. បា. ( គុ. ) (< សុ “ប្រពៃ, ល្អ; ស្រួល” + អាគត “មក, ដែលមក”, សុ > ស្វ) ដែលមកដោយស្រួល ។ ន. ដំណើរមកដោយស្រួល, ដោយសួស្ដី, ដោយសុវត្ថិភាព, ដោយសេចក្ដីរីករាយ; ការទទួលភ្ញៀវដោយសេចក្ដីរីករាយ, ដោយរាក់ទាក់ ។ ពាក្យសម្រាប់ពោលទៅរកភ្ញៀវដែលទើបចូលមកដល់ភ្លាម, មានសេចក្ដីថា “មកស្រួលហើយ!” (ប្រើជា ស្វាគតំ ! ក៏បាន) ។ ស្វាគតភាព (--គៈតៈភាប) ការមកដោយស្រួល ។