ស្វាធ្យាយ

សំ.; បា. ( កិ. ) (សជ្ឈាយ) សូត្រ​ឮ​បន្តិច​ៗ ឬ​សូត្រ​ខ្សឹប​ៗ; ទន្ទេញ: ស្វាធ្យាយ​មន្ត, ស្វាធ្យាយ​បាលី គឺ​សូធ្យ​មន្ត, សូធ្យ​បាលី ។