ស្វ័យត្រាណ
ស្វៃត្រាន សំ. ( ន. ) (ស្វយំ + ត្រាណ) កិច្ចការពារដោយខ្លួនឯង; ទីសម្រាប់ជ្រកកោនដើម្បីតទប់នឹងបច្ចាមិត្តដែលចូលមកបៀតបៀន : បង្កើតស្វ័យត្រាណ, បានរួចពីគ្រោះថ្នាក់ដោយសារមានស្វ័យត្រាណជាជម្រក ។
ស្វៃត្រាន សំ. ( ន. ) (ស្វយំ + ត្រាណ) កិច្ចការពារដោយខ្លួនឯង; ទីសម្រាប់ជ្រកកោនដើម្បីតទប់នឹងបច្ចាមិត្តដែលចូលមកបៀតបៀន : បង្កើតស្វ័យត្រាណ, បានរួចពីគ្រោះថ្នាក់ដោយសារមានស្វ័យត្រាណជាជម្រក ។