ស្អុះ
( គុ. ) ក្ដៅក្នុងម្លប់, ក្នុងទីហប់ ព្រោះបណ្ដាលអំពីធាតុទឹកនិងធាតុភ្លើងឯអាកាសប៉ះប្រទះគ្នាខ្លាំង : ស្អុះរកកល់ភ្លៀង ។ ស្អុះស្អាប់ (ម. ព. ស្អាប់) ។
( និ. ) ពាក្យបដិសេធ មានសេចក្ដីថា “ស្បិត, មិនរវល់, មិនត្រូវការ, អំពល់អី” : ស្អុះអញនឹងទៅ ! (អញឥតស្អុះស្អាប់អ្វីនឹងត្រូវទៅទេ !) ។