ហ្មង
ស. ( គុ. ) (ហ្ម្ចង អ. ថ. ហ្ម៎ង) ដែលមិនបរិសុទ្ធ, មិនស្អាត; ល្អក់ : ហ្មងចិត្ត ចិត្តស្មៅហ្មង ។ ន. សេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ, មិនស្អាត; សេចក្ដីឆ្គាំឆ្គង; ដំណើរលើសលស់ : ពុំដែលមានហ្មង, ឥតមានហ្មង ។ ហ្មងឆ្គង ខុសឆ្គង, ទាស់ឆ្គង, ឆ្គាំឆ្គង ។ ហ្មងសៅ សៅហ្មង; ឆ្គាំឆ្គង ។ មោះហ្មង មោះមៃ ។ ព. កា. ថា : តាំងពីយូរហើយ ជាសុខកន្តើយ ពុំដែលមោះហ្មង ទើបតែគ្រានេះ ទៅជាហ្មងឆ្គង មកពីរំលង សុជីវធម៌ ។ល។