ឡូញ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ព. បុ. ( គុ. ) មូល​ស្រួច​ជ្រលម​សណ្ឋាន​គូទ​ត្រល់ (សម័យ​ឥឡូវ​មិន​ដែល​ប្រើ) ។ ព. សា. មិន​ឡូញ​ទេ មិន​កើត​ទេ, មិន​ផេះ​ទេ ។ ចួន​កាល​ប្រើ​សំដៅ​សេចក្ដី​ថា “ខូច, វិនាស; មិន​កើត​ការ” ក៏​មាន : ឡូញ​ហើយ ! វិនាស​ហើយ !, អស់​កើត​ជា​ការ​ហើយ !; ប្រើ​ជា ក្បាល​ឡូញ ក៏​មាន : អស់​កើត​ជា​ក្បាល​ឡូញ​អី​ហើយ ! (ព. សា.) ។