អក្កោសន

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ័ក-កោ-សៈ ន៉ៈ បា. សំ. ( ន. ) (អក្កោសន; អាក្រោឝន) ការ​ជេរ, ពាក្យ​ជេរ, ជំនេរ (ប្រើ​ជា អក្កោសនា ក៏​បាន) ។ អក្កោសន​ការណ៍ ឬ --ហេតុ ហេតុ​ឬ​ដំណើរ​នៃ​ការ​ជេរ ។ អក្កោសន​ភាព ភាវៈ​ជេរ, ដំណើរ​ជេរ​គ្នា ។ អក្កោសនាការ (បា. អក្កោសន + អាការ) អាការ​ជេរ, អាការ​នៃ​ជំនេរ ។ល។ --នៈ