អគុណ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អៈ-- សំ. បា. ( ន. ) សភាព​មិន​មែន​ជា​គុណ (ទោស) ។ ព. កា. ថា : រី​ជន​ពាល​ស៊ុន ពុំ​ស្គាល់​អគុណ ថា​គួរ​ចៀស​វាង ចេះ​តែ​ប្រព្រឹត្ត តាម​ចិត្ត​ពុំ​រាង ជីក​គាស់​រំលាង រំលើង​ឫស​គល់ ។ ទោះ​ប្រាជ្ញ​ប្រាយ​ប្រាប់ នៅ​តែ​ពុំ​ស្ដាប់ ងងឹត​ងងល់ ងងើល​ចចើង ឡើង​ចាង​ឥត​យល់ ធម៌​ព្រះ​ទសពល ស្រោច​ស្រង់​ពុំ​រួច ។ អគុណ​កថា ឬ --វាទ (--នៈ--) សម្ដី​ដែល​ជា​ទោស ។ អគុណ​ភាព (--នៈភាប) ភាវៈ​ឬ​ដំណើរ​ជា​ទោស ។ល។