អគ្នន្យ័ស្រ្ត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ័ក-គ្ន័ន-យ័ស សំ. ( ន. ) (< អគ្និ “ភ្លើង” + អន្យ “ដទៃ” + អស្រ្ត “អាវុធ”) កាំភ្លើង ។ សម្រាប់​ប្រើ​តែ​ក្នុង​កាព្យ តាម​ដោយ​ពួក​កវី​ត្រូវ​ការ​ប្រើ, ដូច​ជា​កាព្យ​ថា : រី​អគ្នន្យ័ស្រ្ត ជា​គ្រឿង​ប្រើ​ប្រាស់ សម្រាប់​ការពារ ស្រុក​ទេស​ខ្លួន​ប្រាណ កើត​មាន​ដោយ​សារ ពួក​ជន​បរិវារ រដ្ឋ​រាជ្យ​ផ្តួចផ្តើម ។ ប្រសិន​បើ​មនុស្ស ទាំង​ស្រី​ទាំង​ប្រុស មាន​ចិត្ត​ជោក​សើម ដោយ​ទឹក​មេត្តា រាល់​តែ​ដង្ហើម អ្នក​ណា​នឹង​ផ្តើម បង្កើត​ធ្វើ​អ្វី​ៗ ។ អគ្នន្យ័ស្រ្ត​មាន ព្រោះ​ក្តី​ឈ្លានពាន នៃ​ជន​ប្រុស​ស្រី ដែល​ដាច់​មេត្តា​ករុណា​ពិសី នៅ​នា​លោកីយ៍ ទើប​មាន​គ្រឿង​នេះ ។