អង្គុកអង្គុល

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. វិ. ) ដែល​ខ្សឹកខ្សួល​ប៉ផ្អែប​ជ្រប់​មុខ, ដែល​កើត​ទុក្ខ​ជ្រប់ : យំ​អង្គុក​អង្គុល, កើត​ទុក្ខ​អង្គុក​អង្គុល ។ ព. កា. កម្ចាត់​ទុក្ខ​ថា : ការ​កើត​ទុក្ខ​ជ្រុល អង្គុក​អង្គុល មមុល​មិងមាំង អ្នក​មាន​ប្រាជ្ញា គួរ​តែ​ប្រឆាំង កុំ​ឲ្យ​ចិត្ត​គាំង ក្នុង​ក្តី​សោក​សៅ ។ ព្រះ​ពុទ្ធ​ប្រាប់​ថា ត្រូវ​ប្រើ​ប្រាជ្ញា ដេញ​ទុក្ខ​ចេញ​ក្រៅ ត្រូវ​កុំ​ប្រមូល- ទុក្ខ​ឲ្យ​ក្តួល​ក្ដៅ ដេញ​យូរ​ៗ​ទៅ គង់​ទុក្ខ​ឃ្លាត​បាន ។ ព្រោះ​ក្តី​កើត​ទុក្ខ តែង​ដេញ​ក្តី​សុខ ឲ្យ​ឃ្លាត​ចាក​ប្រាណ សុខ​នៅ​ពុំ​កើត ដ្បិត​ទុក្ខ​រុញ​ច្រាន កម្ចាត់​ទុក្ខ​បាន ហៅ​ថា​មាន​សុខ ។