អណ្ដាប់
( ន. ) ថ្នាក់, ជាន់, លំដាប់ ។ ព. សា. រណ្ដាប់ ។ គុ. ដែលមិនមែនជាប្រមុខ, សាធារណៈ; សាមញ្ញ; ដែលជាបរិវារគេ : ភិក្ខុអណ្ដាប់ឬ លោកអណ្ដាប់ ភិក្ខុសាមញ្ញ ។
( ន. ) ថ្នាក់, ជាន់, លំដាប់ ។ ព. សា. រណ្ដាប់ ។ គុ. ដែលមិនមែនជាប្រមុខ, សាធារណៈ; សាមញ្ញ; ដែលជាបរិវារគេ : ភិក្ខុអណ្ដាប់ឬ លោកអណ្ដាប់ ភិក្ខុសាមញ្ញ ។