អទារុណ
អៈទារុន សំ. បា. ( គុ. ) ដែលមិនកាច (ស្លូត) ។ ព. ផ្ទ. ទារុណ ។ អទារុណកម្ម (--ណៈ ក័ម) អំពើស្លូត; អំពើល្អ (ព. ផ្ទ. ទារុណកម្ម) ។ អទារុណភាព (--ណៈភាប) ភាវៈស្លូត (ព. ផ្ទ. ទារុណភាព) ។ល។ (ព. កា.) : អទារុណកម្មជាអំពើ សុភាពស្មោះស្មើគួរពេញចិត្ត អស់ជនប្រុសស្រីគួរផ្តេកផ្តិត ដ្បិតនឹងផ្តល់ផលប្រសើរឲ្យ ។ ផ្ទុយគ្នានឹងទារុណកម្ម ដែលនាំឲ្យបានក្តីទន់ខ្សោយ បើបានជាជ្រុលកុំបណ្តោយ ក្រោយៗត្រូវរាងចាលរអា ។