អទុរាគត
អៈទុរាគត់ បា.; សំ. ( គុ. ឬ ន. ) (អទូរាគត < អ + ទុស៑ + អាគត) ដែលមកដោយមិនលំបាក, ដោយងាយស្រួល ឬដោយសួស្ដី; អ្នកដែលមកដល់ដោយសុខស្រួល : ភ្ញៀវអទុរាគត (បើស្ត្រីជា អទុរាគតា) ។ វេវ. ស្វាគត ។
អៈទុរាគត់ បា.; សំ. ( គុ. ឬ ន. ) (អទូរាគត < អ + ទុស៑ + អាគត) ដែលមកដោយមិនលំបាក, ដោយងាយស្រួល ឬដោយសួស្ដី; អ្នកដែលមកដល់ដោយសុខស្រួល : ភ្ញៀវអទុរាគត (បើស្ត្រីជា អទុរាគតា) ។ វេវ. ស្វាគត ។