អធិយោគ

អៈធិយោក សំ. បា. ( ន. ) ព្យាយាម​ដ៏​លើសលុប, ដ៏​មុតមាំ : មាន​អធិ​យោគ, រៀន​ដោយ​អធិ​យោគ ។ ខ្មែរ​ប្រើ​ក្លាយ​ជា អធ្យោគ ក៏​មាន (ម. ព. នេះ) ។