អធិគុណ
អៈ-- សំ. បា. ( គុ. ឬ ន. ) ដែលមានគុណលើសលុបឬច្រើនក្រៃលែង : មាតាបិតាជាអធិគុណរបស់បុត្រធីតា (បើស្ត្រីជា អធិគុណា); គុណច្រើនលើសលុប : មាតាបិតាមានអធិគុណចំពោះបុត្រធីតា ។
អៈ-- សំ. បា. ( គុ. ឬ ន. ) ដែលមានគុណលើសលុបឬច្រើនក្រៃលែង : មាតាបិតាជាអធិគុណរបស់បុត្រធីតា (បើស្ត្រីជា អធិគុណា); គុណច្រើនលើសលុប : មាតាបិតាមានអធិគុណចំពោះបុត្រធីតា ។