អនត្តលក្ខណ

អៈនុ័ត-តៈ ល័ក-ខៈណៈ បា. ( ន. ) (--លក្ខណ) ការ​សម្គាល់​ឃើញ, គ្រឿង​កំណត់​ឃើញ​ថា​បញ្ចក្ខន្ធ​ឬ​អាយតនៈ​ជាដើម​ជា អនត្តា (ម. ព. ត្រៃ​លក្ខណ៍ ផង)។ --ណៈ