អនាគារ
អៈន៉ា-- សំ. បា. ( ន. ) (< អន៑ “មិន, ពុំ, ឥត” + អគារ “ផ្ទះ”) អ្នកគ្មានផ្ទះ គឺអ្នកដែលលះបង់ផ្ទះលំនៅហើយបួស (បព្វជិត) ។ ព. ផ្ទ. អាគារ, គ្រហស្ថ ។ អនាគារធម៌ ធម៌សម្រាប់បព្វជិត ។ អនាគារវិន័យ វិន័យសម្រាប់អ្នកបួស ។ល។ (ម. ព. អនាគារិយ ផង) ។