អនាត្ម័ន

អៈន៉ា- សំ. ( គុ. ឬ ន. ) (អនាត្មន៑ < អន៑ + អាត្មន៑; ប៉ុន្តែ​ច្រើន​ប្រើ និរាត្មន៑ ជាង) អនត្តា ។ ព. ផ្ទ. អាត្មន៑, អាត្មា, អត្តា ។ អនាត្មា