អនាវាស
អៈន៉ាវ៉ាស សំ. បា. ( ន. ) (< អន៑ “មិន, ពុំ, ឥត” + អាវាស “ទីនៅ, លំនៅ; ផ្ទះ”) ទីដែលឥតមនុស្សនៅ; វត្តឬអារាមដែលគេបោះបង់ចោលឥតមានបព្វជិតនៅ ។ អ្នកដែលមិនមានលំនៅ : មនុស្សអនាវាស (បើស្ត្រីជា អនាវាសា) ។
អៈន៉ាវ៉ាស សំ. បា. ( ន. ) (< អន៑ “មិន, ពុំ, ឥត” + អាវាស “ទីនៅ, លំនៅ; ផ្ទះ”) ទីដែលឥតមនុស្សនៅ; វត្តឬអារាមដែលគេបោះបង់ចោលឥតមានបព្វជិតនៅ ។ អ្នកដែលមិនមានលំនៅ : មនុស្សអនាវាស (បើស្ត្រីជា អនាវាសា) ។