អនុបទេស
--ប៉ៈ-- បា.; សំ. ( គុ. ) (< អន៑ “មិន, ពុំ, ឥត” + ឧបទេស; អនុបទេឝ < អន៑ + ឧបទេឝ) ដែលឥតឧបទេស គឺដែលឥតបានស្ដាប់ដំបូន្មានឬពាក្យប្រៀនប្រដៅឬក៏ការពន្យល់ឡើង : មនុស្សអនុបទេស (ប្រើជា និរុបទេស ក៏បាន) ។
--ប៉ៈ-- បា.; សំ. ( គុ. ) (< អន៑ “មិន, ពុំ, ឥត” + ឧបទេស; អនុបទេឝ < អន៑ + ឧបទេឝ) ដែលឥតឧបទេស គឺដែលឥតបានស្ដាប់ដំបូន្មានឬពាក្យប្រៀនប្រដៅឬក៏ការពន្យល់ឡើង : មនុស្សអនុបទេស (ប្រើជា និរុបទេស ក៏បាន) ។