អនុបភោគ

--ប៉ៈ-- សំ. បា. ( គុ. ) (< អន៑ “មិន, ពុំ, ឥត + ឧបភោគ)” ដែល​ឥត​គ្រឿង​ឧបភោគ: ផ្ទះ​អនុបភោគ, មនុស្ស​អនុបភោគ ។ ដែល​មិន​មែន​ជា​គ្រឿង​ឧបភោគ : របស់​អនុបភោគ ។