អនុស្សាវនា
អៈនុស-សាវ៉ៈន៉ា បា.; សំ. ( ន. ) (អនុ + ឝ្រាវណ) ការសូត្រប្រកាសសេចក្ដីតាមលក្ខណប្បញ្ញត្តិក្នុងទីប្រជុំឲ្យគេឮរាល់គ្នា ។ វាចាដែលសូត្រឬការសូត្រផ្តៀងជំនុំសង្ឃតាមលក្ខណៈវិនយប្បញ្ញត្តិ (ព. វិ. ពុ.) ។ អនុស្សាវនាចារ្យ ភិក្ខុជាអាចារ្យអ្នកសូត្រអនុស្សាវនា; អនុស្សាវវនក ឬ --កៈ ក៏បាន (ហៅតាមទម្លាប់ថា គ្រូសូត្រឆ្វេង) ។