អនុពាល
សំ. បា. ( គុ. ) (អនុ “តាម” + ពាល “ល្ងង់” ប៉ុន្តែពុំដែលប្រទះឃើញប្រើក្នុងគម្ពីរបាលីជា អនុពាល ឡើយ ឃើញប្រើខ្លះតែក្នុងសាស្រ្តាសម្រាយបុរាណ : ចិត្តអនុពាល; ឯក្នុងគម្ពីរបាលីឃើញប្រើតែ អន្ធពាល “ល្ងង់ងងឹតសូន្យឈឹងដូចជាខ្វាក់”) ដែលល្ងង់ខ្លៅតាមៗគ្នាឬដែលប្រព្រឹត្តតាមជនពាល (ម. ព. អន្ធពាល ផង) ។