អនោសជ្ជភាព
អៈន៉ោស័ច-ជៈភាប បា. ( ន. ) (--ភាវ < អន៑ “មិន, ពុំ, ឥត” + ឱសជ្ជ “លះបង់; បោះបង់” + ភាវ) ការមិនលះបង់ព្យាយាមឬគំនិតឬក៏កិច្ចការណាមួយ: ខំប្រឹងរៀនដោយអនោសជ្ជភាព; អ្នករៀនមានអនោសជ្ជភាព ។
អៈន៉ោស័ច-ជៈភាប បា. ( ន. ) (--ភាវ < អន៑ “មិន, ពុំ, ឥត” + ឱសជ្ជ “លះបង់; បោះបង់” + ភាវ) ការមិនលះបង់ព្យាយាមឬគំនិតឬក៏កិច្ចការណាមួយ: ខំប្រឹងរៀនដោយអនោសជ្ជភាព; អ្នករៀនមានអនោសជ្ជភាព ។