អន្ដរធាន
អន់-តៈរ៉ៈ ធាន ឬអន់-ដ-ធាន សំ. បា. ឬ សំ. ( ន. ) (អន្តធ៌ាន) ការបាត់; ការខូច, សេចក្ដីវិនាស : នាំបណ្តាលឲ្យមានអន្តរធាន ។ ខ្មែរច្រើនប្រើជា កិ. ជាង (អ. ថ. អន់-ដ-ធាន) “បាត់, បាត់ទៅ; ខូច, ខូចបង់, វិនាស, អន្តរាយ” : អន្តរធានទ្រព្យធនអស់រលីង ។ ប្រើជាពាក្យជេរគ្នាលេង ដោយសេចក្ដីស្និទ្ធស្នាលស្មោះស្មើក៏មាន : អន្តរធាន ! មកពីអង្កាល់ ?; អាអន្តរធាន ! កុំមកវីវរជិតអញ ! (ព. សា.) ។ អន្តរធានទៅ ! ខូចទៅ !, វិនាសទៅ ! (ពាក្យឧទានផ្តន្ទា) ។