អន្តិតអន្តូង

( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ចំតិតចំតូង, ប៉ផ្ដិតប៉ផ្តូង : ខំ​ប្រឹង​ដក​ស្ទូង​អន្តិតអន្តូង; នឿយ​អន្តិត​អន្តូង; ខំ​ផ្គាប់ផ្គុន​អន្តិតអន្តូង (ព. សា.) ។