អន្តឺត
( គុ. ឬ កិ. វិ. ) ដែលឆ្ងាយលន្លឹម, ឆ្ងាយណាស់ : ដែលខ្ពស់សន្លឹម : ផ្លូវឆ្ងាយអន្តឺត; ខ្ពស់អន្តឺត; ខំដើរអន្តឺត ។ ឧ. សូរឮតឺតៗរឿយៗ : ឮសូរឯកខ្លែងអន្តឺតរាល់ព្រឹក ។
( គុ. ឬ កិ. វិ. ) ដែលឆ្ងាយលន្លឹម, ឆ្ងាយណាស់ : ដែលខ្ពស់សន្លឹម : ផ្លូវឆ្ងាយអន្តឺត; ខ្ពស់អន្តឺត; ខំដើរអន្តឺត ។ ឧ. សូរឮតឺតៗរឿយៗ : ឮសូរឯកខ្លែងអន្តឺតរាល់ព្រឹក ។