អន្តែងអន្តៃ
( កិ. វិ. ឬ គុ. ) រ៉ាំរ៉ៃ, តត្រំតត្រើយ, ត្រាំត្រែង, យូរ; មិនចេះដាច់ស្រេច: កើតក្តីអន្តែងអន្តៃមិនចេះស្រេច; ឈើអន្តែងអន្តៃ; ជំងឺ-- ។ និយាយថាអន្តែងៗ ឬ អន្តៃៗ ក៏មាន ចំពោះមែកឈើជាដើមដែលបាក់តែមិនដាច់ធ្លាក់ស្រឡះទេ ដោយនៅទាក់ជាប់នឹងអ្វីបន្តិចបន្តួច : ជាប់អន្តែងៗ ឬ នៅទាក់ជាប់អន្តៃៗ ។