អបរណ្ណជាតិ
អៈប៉ៈរ៉ាន់-ណៈ-- សំ. បា. ( ន. ) (< អបរ “ខាងក្រោយ” + អន្ន “វត្ថុដែលគេត្រូវស៊ី”, ដោយអំណាច រ នៅខាងដើម ផ្លាស់ ន្ន ជា ណ្ណ, ឬ បា. មិនបាច់ផ្លាស់ជា ណ្ណ ក៏បាន+ជាតិ “កំណើត”) វត្ថុជាស្បៀងលៀងជីវិតដែលត្រូវបរិភោគខាងក្រោយ ។ ព. ផ្ទ. បុព្វន្នជាតិ (មើលក្នុងពាក្យ អន្ន ផង) ។ អបរន្ន--