អប្រមាថ

អ័ប-ប្រៈម៉ាត សំ. ( ន. ) ការ​មិន​បៀតបៀន; ការ​មិន​ធ្វើ​ទុក្ខ​បុកម្នេញ​អ្នក​ដទៃ ។ ព. ផ្ទ. ប្រមាថ ។