អបលាភ
អៈប៉ៈ-- សំ. បា. ( គុ. ឬ ន. ) ដែលប្រាសចាកលាភ គឺដែលឥតលាភ, ដែលមិនសូវបាន ឬអ្នកដែលឃ្វាងលាភ : មនុស្សអបលាភ; គេរាល់គ្នាចេះតែមានលាភ ខ្ញុំជាអបលាភ (បើស្ត្រីជា អបលាភា) ។
អៈប៉ៈ-- សំ. បា. ( គុ. ឬ ន. ) ដែលប្រាសចាកលាភ គឺដែលឥតលាភ, ដែលមិនសូវបាន ឬអ្នកដែលឃ្វាងលាភ : មនុស្សអបលាភ; គេរាល់គ្នាចេះតែមានលាភ ខ្ញុំជាអបលាភ (បើស្ត្រីជា អបលាភា) ។