អព្ភោកាសិក
បា. ( គុ. ឬ ន. ) (< អភិ “ក្រៃពេក, ក្រៃលែង” + ឱកាស “ទីវាល; ទីទំនេរ” + ឥក “ដែលប្រកប; ដែលប្រព្រឹត្តទៅ; មាន”) ដែលប្រកបការក្នុងទីវាលស្រឡះឥតម្លប់; ការឈរឬអង្គុយហាលថ្ងៃ ។ ឈ្មោះធុតង្គមួយយ៉ាង ដែលយោគីត្រូវតែសម្រេចឥរិយាបថហាលថ្ងៃ មិនឲ្យត្រូវម្លប់ (ហៅ អព្ភោកាសិកង្គ ឬ អព្ភោកាសិកធុតង្គ ក៏បាន) ។ អព្ភោកាសិកកម្ម ការហាលថ្ងៃ; ដំណើរធ្វើការហាលថ្ងៃ ។