អព្យយីភាព

អ័ប-ព្យៈ-- បា.; សំ. ( ន. ) (--ភាវ; អវ្យយី​ភាវ) ឈ្មោះ​សមាស​ឬ​សមាស​នាម​ក្នុង​ភាសា​បាលី​និង​សំស្រ្កឹត​ដែល​កំណត់​ដោយ​មាន​ឧបសគ្គ​និបាត​រៀង​ភ្ជាប់​ពី​ខាង​ដើម ហើយ​ប្រើ​ជា​នបុំ​សកលិង្គ​ឯក​វចនៈ (ព. វ. បា. សំ. ។ ម. ព. អព្យយៈ ផង) ។ --ភាវៈ