អភិនិស្រ្កមណ៍
អៈភិ-និស-ស្រ្កំ សំ.; បា. ( ន. ) (អភិនិឞ្រ្កមណ; អភិនិក្ខមន) ការលះទ្រព្យសម្បត្តិហើយចេញទៅប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយធម៌; ការចេញបួស: ធ្វើអភិនិស្រ្កមណ៍ ។ អភិនេស្រ្កមណ៍
អៈភិ-និស-ស្រ្កំ សំ.; បា. ( ន. ) (អភិនិឞ្រ្កមណ; អភិនិក្ខមន) ការលះទ្រព្យសម្បត្តិហើយចេញទៅប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយធម៌; ការចេញបួស: ធ្វើអភិនិស្រ្កមណ៍ ។ អភិនេស្រ្កមណ៍