អភិប្រាយ
អៈ-- សំ.; បា. ( ន. ) (អភិប្បាយ, អធិប្បាយ) សេចក្ដីប្រាថ្នា, បំណង; សេចក្ដីត្រូវការ; សេចក្ដីរាយការណ៍; អធិប្បាយ ។ ខ្មែរប្រើជា កិ. ផងក៏បាន, សំដៅសេចក្ដីថា “និយាយរៀបរាប់, និយាយថ្លែងការណ៍, រាយការណ៍; អធិប្បាយ” : អភិប្រាយកម្ចាយសេចក្ដីឲ្យភ្លឺច្បាស់ ។ ប្រើជា គុ. ក៏បាន “ដែលអធិប្បាយ” : ពាក្យអភិប្រាយ (ម. ព. អភិនេស្រ្កម៍ ផង)។