អភិសិត្តរាជ
អៈភិសិត-តៈរាច បា.; សំ. ( ន. ) (អភិឞក្ត--) ព្រះរាជាដែលបានអភិសេករួចហើយ (ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ) ។ វេវ. មុទ្ធាភិសិត្តរាជ ។ ព. ផ្ទ. អនភិសិត្តរាជ ។
អៈភិសិត-តៈរាច បា.; សំ. ( ន. ) (អភិឞក្ត--) ព្រះរាជាដែលបានអភិសេករួចហើយ (ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ) ។ វេវ. មុទ្ធាភិសិត្តរាជ ។ ព. ផ្ទ. អនភិសិត្តរាជ ។