អភិសោធ
អៈភិសោត បា. ( កិ. ) ជម្រះ, លាង, សម្អាត ដោយក្រៃលែង; សម្រេចសេចក្ដីដាច់ស្រេច; ផ្ទៀងតម្រូវឬផ្ទៀងសម្រេចដោយត្រឹមត្រូវ : បានអភិសោធរួចហើយ (ម. ព. អភិសោធន៍ ផង) ។
អៈភិសោត បា. ( កិ. ) ជម្រះ, លាង, សម្អាត ដោយក្រៃលែង; សម្រេចសេចក្ដីដាច់ស្រេច; ផ្ទៀងតម្រូវឬផ្ទៀងសម្រេចដោយត្រឹមត្រូវ : បានអភិសោធរួចហើយ (ម. ព. អភិសោធន៍ ផង) ។