អភិសោធន៍

អៈភិសោត បា.; សំ. ( ន. ) (អភិសោធន; អភិឝោធន) ការ​ជម្រះ, ការ​លាង, ការ​សម្អាត ដោយ​ក្រៃលែង; ការ​សម្រេច​សេចក្ដី​ដាច់​ស្រេច; ការ​ផ្ទៀង​សម្រេច : បាន​ធ្វើ​អភិសោធន៍​រួច​ហើយ (ម. ព. សោធន ផង) ។