អភិរដ្ឋមន្រ្តី
អៈភិរ័ត-ឋៈ-- បា. សំ. ស. ( ន. ) (អភិ + រដ្ឋ + មន្តី; អភិ + រាឞ្រ្ត + មន្រ្តិន៑) ពាក្យសន្មតប្រើតាមសម័យនិយម សំដៅសេចក្ដីថា “មហាមាត្រឬមន្រ្តីថ្នាក់ខ្ពស់បំផុត” (ម. ព. អភិ, រដ្ឋ, រាស្រ្ត និង មន្រ្តី ផង) ។ --ភិរាស្រ្តមន្ត្រី
អៈភិរ័ត-ឋៈ-- បា. សំ. ស. ( ន. ) (អភិ + រដ្ឋ + មន្តី; អភិ + រាឞ្រ្ត + មន្រ្តិន៑) ពាក្យសន្មតប្រើតាមសម័យនិយម សំដៅសេចក្ដីថា “មហាមាត្រឬមន្រ្តីថ្នាក់ខ្ពស់បំផុត” (ម. ព. អភិ, រដ្ឋ, រាស្រ្ត និង មន្រ្តី ផង) ។ --ភិរាស្រ្តមន្ត្រី