Jump to content

អយន​កាល

ពីWiktionary

អៈយ៉ៈន៉ៈ-- សំ. បា. ( ន. ) < អយន “ផ្លូវ; គន្លង; សុរិយ​គតិ” + កាល) សុរិយ​គតិ​កាល​ក្នុង​រដូវ​ដែល​មាន​វេលា​ថ្ងៃ​និង​យប់​ស្មើ​គ្នា (ចំណែក​ថ្ងៃ​និង​យប់​ស្មើ​គ្នា នោះ​ហៅ​ថា អយន​ភាគ អ. ថ. អៈយ៉ៈន៉ៈភាក) ។