អយុត្តិធម៌

អៈយុត-តិធ័រ បា. សំ. ( ន. ) (អយុក្តិ + ធម្ម; អយុត្តិ + ធម៌) សភាព​មាន​ដំណើរ​ខុស​ធម៌ ឬ​ខុស​ច្បាប់, ការ​ប្រព្រឹត្ត​ពុំ​ត្រឹមត្រូវ​តាម​គន្លង​ធម៌​ឬ​គន្លង​ច្បាប់ : ចៅក្រម​វិនិច្ឆ័យ​ក្តី​ដោយ​អយុត្តិ​ធម៌ ។ ព. ផ្ទ. យុត្តិធម៌ (ម. ព. អយុត្ត ផង) ។