អយ្យក
អ័យ-យ៉ៈកៈ បា.; សំ. ( ន. ) (អាយ៌ក) ជីតា, តា ។ ខ្មែរប្រើ រ. ស. ជា អយ្យកោ, ប្រើជា ព្រះអយ្យកោ, សម្តេចព្រះរាជអយ្យកោ, ព្រះអយ្យកោទួត, --លួត, --លា (ម. ព. មហយ្យកោ ផង) ។ អយ្យកធម៌ ឬ អយ្យកប្បវេណី, --ប្រពៃណី សណ្តាប់ធ្នាប់ឬប្រពៃណីពីជីតាមក : ប្រព្រឹត្តតាមអយ្យកធម៌ ។ អយ្យកបថ (--បត់) គន្លងឬលំអានរបស់ជីតា ។ អយ្យកភាព ភាពជាចាស់ទុំ; ភាពជាអ្នកគួរគេលើកថាជាចាស់ទុំ ។ល។