អរណី
អៈរ៉ៈ-- បា.; សំ. ( ន. ) (អរណិ) ពំនួតភ្លើង; ដែកភ្លើង; ថ្មដែកភ្លើង (គ្រឿងមួយប្រអប់សម្រាប់ពួត, វាយ, ដំ, កេះ, ចុច, ទះ, គូស ឲ្យកើតជាភ្លើងអុជចម្លងភ្លើងបាន, ទោះរបស់នោះមានប្រើតាំងពីក្នុងបុរាណសម័យរៀងមកក្តីជារបស់ទំនើបក្តី, ហៅ អរណី បានដូចគ្នា) ។