អរោគ
អៈរោក សំ. បា. ( គុ. ) ដែលឥតរោគ, ឥតជំងឺ (ប្រើជា នីរោគ ក៏បាន) ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. អៈរោគៈ, ដូចជា អរោគភាព ឬ អារោគ្យ (--រោក) ភាពជាអ្នកឥតរោគ; ដំណើរមិនមានជំងឺ (វេវ. អនាម័យ) ។ អរោគមន្ទីរ, --សាលា ឬ អារោគ្យមន្ទីរ, --សាលា (--គ្យៈ--) មន្ទីរឬសាលាព្យាបាលជំងឺ, មន្ទីរពេទ្យ ។ វេវ. វេជ្ជគ្រឹះ, វេជ្ជមន្ទីរ ឬ ពេទ្យមន្ទីរ (ម. ព. អារោគ្យ ផង) ។ល។