អលង្កត
អៈលុង់-កត់ បា.; សំ. ( គុ. ) (អលំក្ឫត) ដែលធ្វើឲ្យសមរម្យ គឺដែលប្រដាប់តាក់តែងហើយ, ដែលប្រដាប់ឲ្យល្អ, ឲ្យសមរម្យ: ពួកស្ត្រីទេពអប្សរបវរកញ្ញាសឹងដ៏មានអាត្មាអលង្កតវិភូសិតស្អិតស្អាងដោយអលង្ការប្លែកៗពីគ្នា... ។ គ្រឿងអលង្កត គ្រឿងតែងខ្លួន ។ ខ្មែរប្រើជា ន. ក៏មាន “គ្រឿងប្រដាប់សម្រាប់តាក់តែងខ្លួន” (ប្រើជាជំនួស អលង្ករណ៍ អលង្ការ; ព. កា. ប្រើជា អលង្រ្កឹត ក៏បាន) ។