អលង្រ្កឹត

អៈលុង់-ក្រិត ពាក្យ​ប្រើ​ក្លាយ​មក​ពី សំ. អលំក្ឫត, º > ង, ឫ > រឹ = អលង្រ្កឹត (ដូច​គ្នា​នឹង អលង្កត ដែរ); ព. កា. ថា: ពួក​ទេព​និករ​អមរ​មេឃ​រែង​ត្រេក​សប្បាយ​កាយ​វិចិត្រ រូប​រាង​ឆើតឆាយ​អលង្រ្កឹត ឥត​មាន​ធ្វើ​សែ្រ​ចម្ការ​ឡើយ ។