អលជ្ជី
អៈលុ័ច-ជី បា. ( គុ. ឬ ន. ) ដែលឥតខ្មាស; អ្នកឥតខ្មាស : មនុស្សអលជ្ជី (បើស្ត្រីជា អលជ្ជិនី) ។ ព. ផ្ទ. អជ្ជី; លជ្ជិនី ។ ទៅមករកគ្នាដោយអលជ្ជី ឬ ជាអលជ្ជី ទៅមករកគ្នាដោយឥតខ្មាស គឺពុំបាច់ហៅរកក៏អាចទៅមករកគ្នាបាន ព្រោះស្និទ្ធស្នាលនឹងគ្នាណាស់ (ព. សា. ច្រើននិយាយថា ទៅមករកគ្នាជាខួបខាលអលជ្ជី ទៅមករកគ្នាជាញឹកញយដោយឥតអៀនឥតខ្មាស) ។ អលជ្ជីបុគ្គល (បា. អលជ្ជិ--) បុគ្គលឥតខ្មាស (ព. ផ្ទ. លជ្ជីបុគ្គល) ។ អលជ្ជីភាព ភាពឬដំណើររបស់អ្នកឥតខ្មាស (ព. ផ្ទ. លជ្ជីភាព ឬ លជ្ជិតា) ។ អលជ្ជីភិក្ខុ, --បព្វជិត, --សមណៈ (បា. អលជ្ជិ--) ភិក្ខុ, បព្វជិត, សមណៈឥតខ្មាស (ព. ផ្ទ. លជ្ជី--) ។ល។