អលោភ
អៈ-- សំ. បា. ( ន. ) (អលោភ) សេចក្ដីមិនជំពាក់ចិត្ត; ដំណើរឥតលោភ : អលោភៈជាកុសលហេតុនាំឲ្យបរិច្ចាគទ្រព្យធ្វើទានបាន (ព. ពុ.)។ ព. ផ្ទ. លោភ ឬ លោភៈ ។ អលោភចិត្ត ឬ--ចេតនា (--ភៈ--) ចិត្តឬគំនិតឥតលោភ (ព. ផ្ទ លោភចិត្ត ឬ លោភចេតនា) ។ល។ អលោភៈ